Norit

Ik ben ergens in de natuur geboren, vlak bij een huis, samen met twee nestgenootjes. Mijn mama heet Nera. Zij is hier ook. Daarna heeft een mens ons voor een huis gedumpt. Vanaf dat moment kreeg ik elke dag lekker eten en had ik een dak boven mijn hoofd. Ondanks alle moeite heb ik maar weinig vertrouwen in mensen gekregen. Toen ik klein was, viel dat nog niet zo op, maar naarmate ik groter werd en op stap ging, werd het alleen maar erger. Ik heb periodes binnen in een huis gewoond, maar dat vind ik heel eng. Daarom ben ik meestal buiten en mag ik zelf kiezen wanneer ik weer het nest in kruip. Zo dapper ben ik trouwens niet. Ik ga nooit ver weg.

Ik ben lief en zoek geen ruzie, maar ik laat ook niet zomaar over mijn pootjes lopen. Ondanks wat je hierboven leest, ga ik voor een paar uitverkoren mensen gewoon op mijn rug liggen, met mijn buikje bloot. Dus volgens de Karen is er hoop. Alleen met een heel zachte stem en een geduldig hart maak je kans dat ík jóú adopteer. Sommigen vinden me maar gewoontjes, maar kijk nog eens goed. Ik ben 50 tinten grijs en de trotse eigenaar van een staartje als een rode lynx.