Hoi, ik ben Norit. Heb alsjeblieft heel veel geduld met me 
Norit
Kater · Volwassen (ongeveer 8 jaar) · Cyper
Heb je al een kat in huis? Onze gratis kennismakingsplanner helpt je de eerste weken voor allebei rustig op te bouwen.
het allerleukste: Ik kies zelf het juiste moment.
- heel schuw is
- energiek is
- goed met andere katten kan
- naar buiten moet kunnen
- een rustig gezin nodig heeft
Gezondheidschecklist
- Gechipt — nog niet
- Gevaccineerd — nog niet
- Gesteriliseerd/gecastreerd
- Ontwormd
- Getest en medisch nagekeken
het verhaal van Norit
Ik ben ergens in de natuur geboren, vlak bij een huis, samen met twee nestgenootjes. Mijn mama heet Nera. Zij is hier ook. Daarna heeft een mens ons voor een huis gedumpt. Vanaf dat moment kreeg ik elke dag lekker eten en had ik een dak boven mijn hoofd. Ondanks alle moeite heb ik maar weinig vertrouwen in mensen gekregen. Toen ik klein was, viel dat nog niet zo op, maar naarmate ik groter werd en op stap ging, werd het alleen maar erger. Ik heb periodes binnen in een huis gewoond, maar dat vind ik heel eng. Daarom ben ik meestal buiten en mag ik zelf kiezen wanneer ik weer het nest in kruip. Zo dapper ben ik trouwens niet. Ik ga nooit ver weg.
Ik ben lief en zoek geen ruzie, maar ik laat ook niet zomaar over mijn pootjes lopen. Ondanks wat je hierboven leest, ga ik voor een paar uitverkoren mensen gewoon op mijn rug liggen, met mijn buikje bloot. Dus volgens de Karen is er hoop. Alleen met een heel zachte stem en een geduldig hart maak je kans dat ík jóú adopteer. Sommigen vinden me maar gewoontjes, maar kijk nog eens goed. Ik ben 50 tinten grijs en de trotse eigenaar van een staartje als een rode lynx.
in beeld
Bekijk Norit
Lees het verhaal
Nera en haar kleintjes kwamen bij me langs
Film in het Engels — de volledig uitgeschreven tekst staat hieronder
Lees het verhaal
Een dag bij Mumcat. Dertig katten. Eén mens. We beginnen om 8 uur ’s ochtends.
Elke ochtend begint met een rondje door het huis, een goedemorgen met een heel gek stemmetje en een snelle inventarisatie van wat er vannacht allemaal is omgegooid.
Het ontbijt gaat in rondes. Een inhalator voor Malu. Oogdruppels voor Bagheera. Schildkliermedicatie voor Nera, verstopt in een flinke portie Churu. Sommige katten eten samen. Andere katten eten met niemand samen. Nooit. En Evita is natuurlijk alweer komen vragen waar haar ontbijt blijft.
Daarna: de afwas, de mandjes, de grote zandbak en even tijd om te spinnen. Terwijl de katten dutten, speurt zij online naar aanbiedingen voor grootverpakkingen. Met dertig katten gaat er heel wat kattengrit doorheen.
De middagen zijn voor de dierenarts, meestal twee keer per week, met twee katten tegelijk. Of voor de boodschappen: kattengrit, brokjes, blikvoer en dieetvoer. Of voor de was: dekbedden, kussens, dekens… alles weer frisgewassen voor de slaapplekjes.
Om zeven uur wordt de tas gevuld en gaat ze naar de straatkattenkolonie. Een paar katten komen bij haar zitten. Een paar moet ze roepen. Op twee of drie plekken vult ze de voerbakjes.
Dan weer naar huis voor de laatste maaltijd van de dag. Die wordt altijd bijzonder gewaardeerd. Dat hoor je aan het geblaas.
Om één uur ’s nachts: de laatste pillen voor Nera, de laatste druppels voor Bagheera en nog één keer controleren of er in elk bakje wat brokjes liggen. Dan mag er eindelijk nog iemand gaan slapen.
Dat was een echte dag bij Mumcat. Morgen doet ze het allemaal opnieuw.