Hoi, ik ben Evita en ik weet wat ik wil. 
Evita
Poes · Volwassen (ongeveer 3 jaar) · Cyper
het allerleukste: knuffelen en rondscharrelen op een groen plekje waar ik lekker kan zonnen.
Gezondheidschecklist
- Gechipt
- Gevaccineerd
- Gesteriliseerd/gecastreerd
- Ontwormd
- Getest en medisch nagekeken
het verhaal van Evita
Een paar kattenvrouwen zagen me voor het eerst in een dorp. Ik was een nieuw gezicht aan de rivieroever, waar een kattenkolonie leefde. Omdat ik me best op mijn gemak voelde bij mensen, hebben ze me daar weggehaald. Daarna zochten ze een gastgezin voor me. En zo leerde ik mijn mens kennen. Ik werd tegelijk gesteriliseerd en geadopteerd. We waren toen nog maar met 5 katten en met de oudjes kon ik prima overweg. Sindsdien zijn we behoorlijk vaak verhuisd en ben ik steeds meer gaan genieten van lange wandelingen in mijn eentje. Zo raak ik de spanning van het samenzijn met al die anderen een beetje kwijt. Kijk, als je ouder wordt, heb je soms gewoon geen zin meer om je ruimte te delen. Van het jonge grut kan ik gestrest raken, ook al vallen ze me eigenlijk nooit echt lastig. Maar ik word nu eenmaal ouder en ik wil gewoon rust.
Mijn mens denkt dat een huis voor mij alleen misschien fijn zou zijn. Maar die beslissing is niet echt aan haar. Ze houdt genoeg van me om te begrijpen wat het beste voor me is en wil het daarom aan het lot overlaten. Als iemand zonder andere katten belangstelling voor me heeft, laat ze me gaan. Ze zal dus altijd voor me blijven zorgen, maar weet dat ik misschien beter af ben als enige kat in huis. Buiten loeren natuurlijk allerlei gevaren. Ik mag alleen naar buiten om wat stoom af te blazen, en omdat ik het groen opzoek, ver de velden in, waar geen auto's of andere dieren komen. Vanuit het raam ben ik goed te zien en elke avond kom ik weer thuis.
Het is nu maart 2022 en zodra het warmer wordt, verander ik in een nachtbraker. Dan wordt het lastiger voor mijn mens. Ze zou heel graag een veilige plek voor me vinden.
in beeld
Bekijk Evita
Film in het Engels — de volledig uitgeschreven tekst staat hieronder
Lees het verhaal
Zijne Majesteit heeft aan de bank gekrabd. Alweer. Sommige mensen zien ontklauwen als de oplossing. Laten we dus even duidelijk zijn over wat dat eigenlijk betekent.
Ontklauwen is geen nagels knippen. De nagel van een kat groeit vanuit het laatste kootje van elke teen. Bij ontklauwen wordt dat kootje dus geamputeerd. Bij elke teen.
Stel je voor dat van al je vingers het laatste kootje wordt afgezet. Omdat je aan een bank hebt gekrabd.
En het kan levenslang pijn doen. Uit onderzoek bleek dat ontklauwde katten vaker rugpijn hadden, vaker beten en vaker de kattenbak niet meer gebruikten.
In Spanje is het verboden. De dierenwelzijnswet verbiedt verminkingen, behalve als er een echte medische reden voor is. Ook in veel andere Europese landen is het verboden.
Het punt is: krabben is geen slecht gedrag. Katten rekken zich ermee uit, houden hun nagels gezond en laten hun sporen achter.
Geef Zijne Majesteit dus iets beters dan de bank: een hoge, stevige krabpaal. Zet die naast de bank, dicht bij zijn slaapplek en bij de deur. Doe er wat kattenkruid op en beloon hem met lieve woorden als hij de krabpaal gebruikt.
Knip om de paar weken alleen de uiterste puntjes van de nagels, en dek de bank af zolang hij nog aan het leren is.
De bank overleeft het. De klauwen blijven. Iedereen blij. Behalve de krabpaal. Die maakte vanaf het begin al geen schijn van kans.