Nera

W 2015 pojawiłam się z moim ostatnim miotem pod drzwiami pewnej człowieczki. Od tamtej pory dobrze mi się żyje z tą panią i całą gromadą podobnych do mnie kotów. Teraz jednak nie przepadam za kocim towarzystwem. Wolę być blisko pani, która zapewnia mi przytulanie i smaczki — tak, właśnie w tej kolejności. Jestem już babcią, choć nikt nie potrafi dokładnie określić mojego wieku.

W zeszłym roku przeszłam zabieg na nosie. Nazywa się elektrochemioterapia. Rak rozszalał się w ciągu kilku miesięcy, ale teraz czuję się dobrze i nic mnie nie boli. Mogę wychodzić na taras, ale pod nadzorem, bo wiadomo, że mój organizm może mi znowu wyciąć taki numer. Poza tym wciąż jestem bardzo aktywna. Choć ze mnie wiekowa dama, nadal miewam swoje szalone chwile.

Tak naprawdę nie szukam domu. Tutaj wszyscy wiedzą, że mam spędzić resztę życia możliwie najspokojniej. Możesz za to pomóc, przekazując darowiznę albo wysyłając nam smaczki lub zabawki. Za każdą z tych rzeczy będę wdzięczna i odwdzięczę ci się mruczeniem! Jestem pewna, że moja pani wyśle ci filmik na dowód!