Hoi, ik ben Nera, een omaatje en een overlever. 
Nera
Poes · Senior (ongeveer 15 jaar) · Lapjeskat
het allerleukste: Ik ben een knuffelkont en zoek graag aandacht. Heel rustig... en af en toe een beetje gek.
Gezondheidschecklist
- Gechipt — nog niet
- Gevaccineerd — nog niet
- Gesteriliseerd/gecastreerd
- Ontwormd
- Getest en medisch nagekeken
het verhaal van Nera
In 2015 stond ik met mijn laatste nestje kittens bij mijn mens voor de deur. Sindsdien heb ik een fijn leven bij deze vrouw, samen met een heleboel andere katten. Tegenwoordig ben ik niet meer zo dol op kattengezelschap. Ik ben liever bij de vrouw die me knuffels en snoepjes geeft. En ja, precies in die volgorde. Ik ben een omaatje, maar hoe oud ik precies ben, weten ze niet.
Vorig jaar ben ik aan mijn neus behandeld. Elektrochemotherapie heet dat. Het carcinoom groeide in een paar maanden razendsnel, maar nu gaat het goed met me en heb ik geen pijn meer. Ik mag het terras op, maar wel onder toezicht: mijn lijf zou zomaar weer zoiets kunnen ontwikkelen. Verder ben ik nog heel actief. Ook als dame op leeftijd heb ik zo mijn gekke buien.
Ik zoek eigenlijk geen nieuw thuis. Hier weten ze dat ik de rest van mijn leven zo rustig mogelijk wil doorbrengen. Wat je wél kunt doen, is helpen met een donatie of door ons wat snoepjes of speeltjes te sturen. Daar ben ik hoe dan ook blij mee, en als dank spin ik speciaal voor jou! Mijn mens stuurt je vast een filmpje als bewijs!
in beeld
Bekijk Nera
Lees het verhaal
Nera en haar kleintjes kwamen bij me langs
Film in het Engels — de volledig uitgeschreven tekst staat hieronder
Lees het verhaal
Een dag bij Mumcat. Dertig katten. Eén mens. We beginnen om 8 uur ’s ochtends.
Elke ochtend begint met een rondje door het huis, een goedemorgen met een heel gek stemmetje en een snelle inventarisatie van wat er vannacht allemaal is omgegooid.
Het ontbijt gaat in rondes. Een inhalator voor Malu. Oogdruppels voor Bagheera. Schildkliermedicatie voor Nera, verstopt in een flinke portie Churu. Sommige katten eten samen. Andere katten eten met niemand samen. Nooit. En Evita is natuurlijk alweer komen vragen waar haar ontbijt blijft.
Daarna: de afwas, de mandjes, de grote zandbak en even tijd om te spinnen. Terwijl de katten dutten, speurt zij online naar aanbiedingen voor grootverpakkingen. Met dertig katten gaat er heel wat kattengrit doorheen.
De middagen zijn voor de dierenarts, meestal twee keer per week, met twee katten tegelijk. Of voor de boodschappen: kattengrit, brokjes, blikvoer en dieetvoer. Of voor de was: dekbedden, kussens, dekens… alles weer frisgewassen voor de slaapplekjes.
Om zeven uur wordt de tas gevuld en gaat ze naar de straatkattenkolonie. Een paar katten komen bij haar zitten. Een paar moet ze roepen. Op twee of drie plekken vult ze de voerbakjes.
Dan weer naar huis voor de laatste maaltijd van de dag. Die wordt altijd bijzonder gewaardeerd. Dat hoor je aan het geblaas.
Om één uur ’s nachts: de laatste pillen voor Nera, de laatste druppels voor Bagheera en nog één keer controleren of er in elk bakje wat brokjes liggen. Dan mag er eindelijk nog iemand gaan slapen.
Dat was een echte dag bij Mumcat. Morgen doet ze het allemaal opnieuw.
kattengidsen