Penny's korte verblijf

Niemand had Penny ooit eerder in het dorp gezien. En precies wanneer ik na een week in het ziekenhuis thuiskom, komt ze door het kattenluikje van mijn garage naar buiten.

Ze heeft een gewond oog en ziet eruit alsof ze wel wat liefde kan gebruiken. De katers mogen natuurlijk niet in haar buurt komen. Ik kijk het even aan en ga naar huis. Later die dag komt ze tegen mijn been aan staan terwijl ik mijn vaste klanten wat lekker vlees geef.

En dan besluit ik om echt iets te doen.

Die middag blijft ze rond mijn auto hangen, maar zoals gezegd: ik ben net uit het ziekenhuis en doe het rustig aan. Later verdwijnt ze. Dus de volgende dag ga ik op zoek, op kattenetenstijd. Ik vind haar en krijg haar vrij makkelijk in het reismandje mee naar huis. Bijna zonder protest, ook nog.

Ze zit een paar dagen in haar quarantainekamer terwijl we wachten op de afspraak bij de dierenarts. Ik maak me zorgen om haar oog. Eerst dacht ik dat het verloren was: het zat onder de gele smurrie en was bijna dicht. Maar het poesje zelf is heel makkelijk. Ze verstopt zich niet en blaast nooit. Dus knuffelen we op bed. Ik wil haar gewoon laten voelen dat alles goed is. De sporen op haar gezicht doen me denken aan die serie waar ik zo van hield, Penny Dreadful. En zo heet ze een paar dagen later Penny.

Ze eet, speelt niet, maar knuffelt wel. Helemaal fijn. Soms laat ze met een piepklein stemmetje weten dat het welletjes is. En op de dag van het dierenartsbezoek gedraagt ze zich voorbeeldig. Ze maken een echo omdat ze misschien drachtig is, maar nee. Voor haar oog zouden twee soorten druppels genoeg moeten zijn. En dat waren ze ook.

De weken erna draaien om het afronden van de lange quarantaine, haar sterilisatie/castratie, vaccinatie, de verdere behandeling van haar oog en nog wat extra socialisatie. Met andere katten wil dat laatste maar niet lukken. Maar de vrouw die haar gered heeft? Die is van háár, en dat weet Penny maar al te goed!

Dan hoor ik dat er net een plekje is vrijgekomen bij een pleeggezin in Barcelona. En we regelen alles.

Sinds half september woont Penny met meerdere mensen en zonder andere katten. Precies wat ze nodig heeft.

En nu wacht ze op haar eigen gezin, voor altijd.