Max is geadopteerd

Max als jonkie

Max is in september geadopteerd door een heel lieve vrouw.

Die maand gaf me net genoeg tijd om hem klaar te maken voor zijn reis op 13 oktober.

Ook hij vertrekt naar Duitsland, waar mensen volgens mij net wat katvriendelijker zijn. Zo'n lange reis maakt een kat niet voor zijn plezier, dat besef ik maar al te goed. Het gaat erom dat er vanaf de eerste tot de laatste dag goed voor hem wordt gezorgd. We willen echt een adoptant voor het leven.

En zo begon gisteren de lange reis. Volgens mij is hij inmiddels bij zijn mama.

Zoals je weet, hebben katten een hekel aan verkassen, en Max heeft al die tijd alleen mij gehad. Maar hij is zo'n lieverd dat hij vast snel op zijn vier pootjes terechtkomt zodra hij merkt dat hem alleen maar liefde en knuffels te wachten staan.

Een tegenvaller

Tijdens de voorbereidingen ontdekten we dat hij FIV-positief was. Waarschijnlijk één vechtpartij te veel, want hij had nooit last gehad van een verminderde afweer.

Zijn adoptant veranderde daardoor niet van gedachten. We lieten gewoon verder onderzoek doen en zijn gebit reinigen, want dat was nodig. Een antibioticakuur, gevolgd door vitamines om deze grote jongen wat op te peppen, en alles was weer in orde!

Nu hoop ik alleen nog dat hij de herinneringen aan die enge afgelopen 24 uur achter zich kan laten. En via berichtjes aan zijn mama blijf ik hem knuffelen!