Mia

Mia stond ineens voor mijn deur, hier waar we nu wonen. Het was juni 2020, net na een zomerstorm. Ze was vies en mager, zat helemaal onder de beestjes en was veel te klein om alleen te laten.

Ik had haar zo in een reismandje naar binnen gedragen. Ze was bang, maar had honger. Al na een week zag ze er geweldig uit. Eerst werden haar oren schoongemaakt en natuurlijk werd ze grondig ontwormd. Vanaf dag één at ze heel goed en ze voelde zich al snel thuis als binnenkat. Toen het tijd was om kennis te maken met de rest, hield ze voor de zekerheid wat afstand, maar dat was snel voorbij.

Tot op de dag van vandaag is ze makkelijk in de omgang en vriendelijk tegen de meesten. Ze heeft vriendjes gemaakt, maar trekt meestal haar eigen plan. Je vindt haar vaak tevreden boven op een krabpaal, heerlijk in de zon.

Mia is beschikbaar voor adoptie. Niet omdat ze er zo mooi uitziet, maar omdat ze zo'n fijn maatje is, met een zacht karakter.