Cześć, jestem Mikka i to mnie uratowano jako ostatnią. 
Mikka
Kotka · Dorosły (wiek w latach: około 2) · Trójkolorowy
najbardziej lubi: Nadal lubi się chować, gdy przychodzą goście.
Zdrowie — lista do sprawdzenia
- Ma mikroczip
- Po szczepieniach
- Po sterylizacji / kastracji
- Po odrobaczeniu
- Po testach i badaniu weterynaryjnym
Mikka — historia
Wypatrzono mnie w październiku 2021 w zamkniętym ogrodzie. Moją obecność zdradziły tylko mała dziura w drzwiach i drugi kot. Miałam wtedy może 4-5 miesięcy. Od tamtej pory co wieczór dostawałam jedzenie przez tę dziurkę. Spędziłam tam większość najzimniejszych miesięcy i wcale nie zamierzałam zaprzyjaźniać się z ręką, która mnie karmiła. Ale w styczniu zaczęli mnie odwiedzać przystojni kocurzy kawalerowie i, no wiesz, zdarzało mi się znikać na kilka dni.
Pewnego dnia ręka powiedziała: panienko, musisz pójść ze mną do domu. Żadnych kociąt. Ulica jest niebezpieczna. Poniekąd się zgodziłam. Zajęło mi to jeszcze dwa miesiące, ale pewnej pięknej nocy wyszłam i zaczęłam bawić się stopami. Ten człowiek zabrał mnie w ciepłe miejsce. Choć byłam przestraszona, szybko się rozluźniłam. Miałam mnóstwo jedzenia, a przez drzwi widziałam inne koty. Mój człowiek bawił się ze mną, a czasem ucinaliśmy sobie razem krótkie drzemki. Teraz jestem już po sterylizacji. Jestem wolną kotką. Właśnie zaczynam poznawać wszystkich i zwiedzać cały dom. Znalazłam inne młode koty, równie chętne do zabawy jak ja. Kiedy niewiele się dzieje, lubię wracać do swojego pokoju. Teraz drzwi są zamknięte tylko na noc. Przez resztę dnia mogę robić, co mi się podoba. Najczęściej lubię chodzić za moim człowiekiem. Inne koty chyba też.
w obiektywie
Obejrzyj film: Mikka
Film po angielsku — pełna transkrypcja poniżej
Przeczytaj historię
Codziennie ludzie zadają swoim komputerom to samo pytanie: dlaczego mój kot tak robi?
Zajrzeliśmy do Anthropic Economic Index. Na podstawie zanonimizowanych rozmów pokazuje on, do czego ludzie wykorzystują Claude — narzędzie AI.
W Hiszpanii pytania o zachowanie zwierząt stanowią około jednej czwartej procenta wszystkich rozmów. Niby niewiele. Ale to tyle samo co ogrodnictwo i więcej niż pielęgnacja skóry.
W Polsce, jednym z najbardziej zakochanych w kotach krajów Europy, ten odsetek jest nawet nieco wyższy.
A w Google? Najczęściej wyszukiwane pytanie o koty zaczynające się od „dlaczego” brzmi: dlaczego koty mruczą? Dalej są ugniatanie, gryzienie, pudełka, jedzenie trawy… i „dlaczego mój kot wszędzie za mną chodzi?”.
Jego Królewska Mość chciałby wiedzieć, skąd nagle takie zainteresowanie jego osobą.
A tak szczerze? Koty mówią ciałem, nie słowami. A my, ludzie, wciąż uczymy się tego języka.
Dlatego na każde z tych pytań odpowiadamy w osobnym poradniku. Za nimi stoją rzetelne badania — i całe mnóstwo kociej sierści.
Jego Królewska Mość przeczytał je wszystkie. I nadal pozostaje… zagadką.
Film po angielsku — pełna transkrypcja poniżej
Przeczytaj historię
Jego Królewskiej Mości znów zdarzyło się zwymiotować. Na dywan, rzecz jasna. Wszyscy wzruszają ramionami: koty po prostu czasem wymiotują. Tyle że regularne wymioty nie są normalne.
Jedną z możliwych przyczyn jest IBD, czyli nieswoiste zapalenie jelit. Stan zapalny błony śluzowej żołądka lub jelit utrzymuje się przez długi czas, przez co pokarm nie jest prawidłowo trawiony.
Jakie są objawy? Nawracające wymioty. Biegunka lub luźne stolce. Utrata wagi mimo jedzenia. Słaby apetyt albo nagle wilczy głód. I, co może zaskakiwać, częste wymiotowanie kulami włosowymi. Jeśli zdarza się to częściej niż mniej więcej raz w miesiącu, warto wybrać się do weterynarza.
Nie ma jednego testu, który da odpowiedź. Weterynarz najpierw wykluczy inne przyczyny, takie jak pasożyty, problemy z tarczycą, choroby nerek lub wątroby i nietolerancja pokarmowa. Potem zwykle przychodzi czas na badania krwi, USG, a czasem biopsję, czyli pobranie niewielkiego wycinka jelita. Tylko biopsja daje pewność i pozwala odróżnić IBD od pewnego rodzaju chłoniaka, który może wyglądać bardzo podobnie.
A dobra wiadomość? IBD zwykle nie da się wyleczyć, ale można skutecznie kontrolować chorobę. Leczenie często zaczyna się od specjalnej diety, czasem z dodatkiem leków przeciwzapalnych, oraz zastrzyków z witaminy B12.
Wiele kotów z IBD żyje długo i szczęśliwie. Jego Królewską Mość nowa dieta nudzi. Dywan jest zachwycony.
poradniki