Nieproszeni goście
Film po angielsku — pełna transkrypcja poniżej
Film w całości narysowany piórem i kredkami: o pasożytach kotów, o tym, jak niektóre trafiają do ludzi, o Leishmania w Hiszpanii, historii Tino i o tym, jak często odrobaczać.
Transkrypcja
Gdzieś właśnie teraz pewien pasożyt planuje podróż. Narysujmy mu mapę.
Kocie pasożyty dzielą się na trzy grupy. Robaki, które można zwalczyć środkiem odrobaczającym. Pierwotniaki — maleńkie, jednokomórkowe organizmy, z którymi trzeba iść do weterynarza. I pasażerowie na gapę, którzy podróżują na zewnątrz: pchły, kleszcze, roztocza i muchówki piaskowe.
Tak wygląda podróż glisty w kółko. Jaja wydostają się z kupą. Kilka tygodni później są gotowe. Mysz je zjada, kot zjada mysz… albo zamiast tego połyka je człowiek — przez brudne ręce lub niemyte warzywa.
Bo tak, niektóre pasożyty trafiają też do ludzi. Przez kuwety i brudne ręce. Bose stopy na ziemi. Surowe mięso. Niemyte warzywa. Nawet połkniętą pchłę. I wcale nie trzeba mieć kota, żeby złapać niektóre z nich.
W Hiszpanii jest jeszcze jeden. Leishmania, przenoszona przez muchówki piaskowe, od zmierzchu do świtu, w ciepłych miesiącach. I nigdy, przenigdy nie stosuj u kota preparatu przeciw pchłom przeznaczonego dla psa. To może go zabić.
Tino przekonał się o tym na własnej skórze. Giardia i kokcydia: dwa uparte pierwotniaki, ani jednego robaka. Dwa miesiące leczenia i dieta bogata w błonnik, żeby jego jelita mogły się zregenerować.
To jak często odrobaczać? Kocięta: często. Koty niewychodzące: raz lub dwa razy w roku. Łowcy wychodzący na dwór: od czterech do dwunastu razy. Masz wątpliwości? Co najmniej cztery razy.
Jego Królewska Mość obejrzał ten film. Toleruje go. Ale zgłasza sprzeciw.
